Στο στόχαστρο των κλιματικών αλλαγών έχει ήδη μπει το κεντρικό τμήμα της Θεσσαλίας σε αντίθεση με τα βορειότερα τμήματα του υδατικού διαμερίσματος, που φαίνονται ότι θα πληγούν σε μικρότερο βαθμό με το πέρασμα των χρόνων. Σύμφωνα πάντα με μελέτες που έχουν γίνει τα επεισόδια ξηρασίας σχεδόν θα διπλασιαστούν μέσα στα επόμενα χρόνια έχοντας μεγαλύτερη δριμύτητα ,διάρκεια και θα πλήξουν σαφώς μεγαλύτερες εκτάσεις από πριν. Το φαινόμενο της ξηρασίας δεν είναι πρόσφατη κατάσταση αφού  έχει  παρατηρηθεί και κατά το παρελθόν στο θεσσαλικό διαμέρισμα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να σημειωθούν  δραματικές επιπτώσεις στους υπόγειους υδάτινους πόρους και ως φυσικό επακόλουθο ήταν να δεχθεί ένα ισχυρό πλήγμα η αγροτική παραγωγή και κατ επέκταση η οικονομία της περιοχής. Για να πούμε τα πράγματα όπως έχουν, το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η περιοχή σε μόνιμη βάση κυρίως τα τελευταία χρόνια είναι η κάλυψη της αρδευτικής ζήτησης κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, την εποχή δηλαδή που οι ανάγκες των καλλιεργειών είναι υψηλές και οι ποσότητες του νερού που μπορούν να διατεθούν σχεδόν ανύπαρκτες. Η υπερεκμετάλλευση των υπογείων υδροφορέων στη θεσσαλική πεδιάδα είναι ακόμη ένα μεγάλο θέμα που πρέπει να λυθεί άμεσα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι η στάθμη στα υπόγεια ύδατα μειώνεται σταθερά κατά πέντε μέτρα κάθε χρόνο ενώ η αναπλήρωση των αποθεμάτων γίνεται ολοένα και δυσκολότερη. Τέλος, η υφαλμύρωση των υπογείων υδάτων εξακολουθεί να  αποτελεί μείζον ζήτημα για την περιοχή, καθώς οι λεκάνες απορροής λειτουργούν σα συγκοινωνούντα δοχεία με το νερό της θάλασσας και με την υπεράντληση το θαλασσινό νερό εισέρχεται και καταστρέφει τα αποθέματα του γλυκού νερού.
Σε ότι αφορά την ποιοτική κατάσταση των υδάτων, κύρια πηγή ρύπανσης αποτελούν οι γεωργικές και κτηνοτροφικές δραστηριότητες σε συνδυασμό πάντα με το φορτίο των αστικών και άλλων λυμάτων. Σήμερα μάλιστα ο Πηνειός θεωρείται ένα απ τα πιο επιβαρυμένα ποτάμια της χώρας. Φυσικά πρωταρχικός μας στόχος θα πρέπει να θεωρηθεί η δημιουργία ενός αξιόπιστου επιχειρησιακού συστήματος πρόγνωσης και παρακολούθησης του φαινομένου της ξηρασίας καθώς και ο καθορισμός των δράσεων που απαιτούνται για τον περιορισμό των επιπτώσεων. Έτσι, μέλημα όλων είναι  κυρίως να πάρουμε προληπτικά μέτρα γιατί όλα αυτά μπορεί να φαντάζουν μακρινά προς το παρόν αλλά όπως  έλεγαν και οι πρόγονοί μας το προλαμβάνειν είναι καλύτερο του θεραπεύειν, ούτως ώστε να απολαμβάνουμε για πολλά χρόνια ακόμα τα αγαθά της θεσσαλικής γης.

Ζαχείλα Κατερίνα,
Πρόεδρος σωματείου,
«Δράση για τη Θεσσαλία»