Αφού ο χρόνος του 2010 πέρασε και δεν θα ξανάρθει, ας κάνουμε τον απολογισμό του, αφού μας κληροδότησε καταστροφές. Ομολογουμένως ήταν μια δύσκολη χρονιά για το περιβάλλον καθώς τα ατυχήματα δεν έλειψαν, καταστρέφοντας τεράστιες εκτάσεις, υπόγεια ύδατα, πανίδα, χλωρίδα και τις οικίες εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων.
Είδαμε τις άμεσες συνέπειες ενώ οι έμμεσες ή η κληρονομιά αυτών όπως ονομάζω εγώ αναμένεται να φανούν.
Η χρονιά ξεκίνησε άσχημα στην Ιταλία, στην κοιλάδα του Πάδου, όπου άδειασαν από ένα παλιό διυλιστήριο κοντά στην Μόντσα, στον Λάμπρο, παραπόταμο του Πάδου, πολλές χιλιάδες κυβικά απόβλητα πετρελαίου, για να μην τα ανακυκλώσουν, βάση του προγράμματος. Η χλωρίδα και η πανίδα της περιοχής καθώς και οι αγρότες στις όχθες του καταστράφηκαν και τα απόβλητα έφτασαν στον Πάδο. Όλα αυτά για να μην τα «ανακυκλώσουν». Φυσικά η εταιρεία «ανακύκλωσης» δεν τιμωρήθηκε....
Τον Νοέμβριο του 2010, η λειψυδρία χτύπησε την Συρία. Η ξηρασία τα τελευταία 5 έτη θανάτωσε το 85% των ζώων που εκτρεφόταν στην Ανατολική Συρία και ανάγκασε αρκετούς κατοίκους να εγκαταλείψουν την περιοχή. Οι βροχοπτώσεις όλο και πιο σπάνιες και τα παράνομα πηγάδια για να ποτίσουν τις επιδοτούμενες καλλιέργειες πολλά. Οι καλλιέργειες βέβαια που εξαρτώνται από τη βροχή έχουν μετατραπεί σε ξερή γη.
Ο Απρίλιος του 2010 συνεχίστηκε με την τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή στο Κόλπο του Μεξικού, από τη βύθιση της δεξαμενής άντλησης πετρελαίου. Πάνω από 1,000 βαρέλια πετρελαίου διαρρέουν κάθε ημέρα από τους αγωγούς της εξέδρας, που βρίσκεται σε βάθος 1,500 μέτρων. Η διαρροή πετρελαίου μπορεί να προκαλέσει τεράστια οικολογική καταστροφή, στο θαλάσσιο οικοσύστημα και στις ακτές της Λουϊζιάνας.
Και αν υπήρχε ο χρόνος και ο χώρος σε τούτο το άρθρο, θα μπορούσαμε να απαριθμήσουμε αρκετές ακόμη καταστροφές, όπως τσουνάμι, σεισμούς, εκρήξεις, μα ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί και με αυτά τα τρία.
Η κλιματική αλλαγή υπάρχει και τη ζούμε. Σενάρια υπάρχουν, μα σίγουρα δεν αποτελούνε όλα προπαγάνδα. Το να ακούμε και να βλέπουμε σίγουρα είναι η μεγαλύτερη δύναμη για να κρίνουμε ορθά και να ευαισθητοποιηθούμε. Δεν χρειάζεται να χτυπήσει τη πόρτα μας για να δράσουμε.
Το περιβάλλον πλήττεται και αυτό είναι γεγονός. Πλήττεται εξαιτίας των ανθρωπογενών παρεμβάσεων και αυτό είναι ακόμη ένα γεγονός.
Ας ανασάνει λοιπόν εξαιτίας αυτών, για να το χρησιμοποιήσουν και τα παιδιά μας σαν γεγονός.
Ζήσαρου Ελευθερία, Περιβαλλοντολόγος
